[Biblioteka gracza] Tworzenie Prince of Persia (Jordan Mechner)

W historii gier wideo niewiele było tytułów, które wryłyby się w pamięć graczy bardziej niż klasyczny Prince of Persia. Chyba każdy, kto miał w ręku pada, joystick lub mysz, kojarzy charakterystyczną postać perskiego księciunia w białej piżamie, skaczącego po walących się płytach i walczącego ze sługusami złego wezyra. Każda z takich najbardziej klasycznych gier to błysk geniuszu, jedyny w swoim rodzaju pomysł, który trafił na swoje miejsce w czasie i przestrzeni, dzięki czemu mógł zapisać się w historii. A za każdym takim pomysłem stał oczywiście człowiek. Czasem cały sztab ludzi, ale w dawnych, pionierskich czasach najczęściej był to jeden programista obdarzony wyobraźnią i wolą kreacji.

Jordan Mechner nie należał do najbardziej płodnych twórców gier. Stworzył ich zaledwie pięć, z czego tylko dwie programował osobiście. Każda jednak jest dziś absolutnym klasykiem, a Mechnera powszechnie uznaje się za geniusza i pioniera technologii motion capture. Co się dzieje w głowie geniusza? Jak powstaje kod, który potem zamienia się w grę? I jak zostaje się bogatym człowiekiem przed ukończeniem koledżu? W poszukiwaniu odpowiedzi na te pytania warto sięgnąć po wydany niedawno w Polsce nakładem wydawnictwa Open Beta pamiętnik Mechnera pod wiele mówiącym tytułem: Tworzenie Prince of Persia.

Mechner pisał od najmłodszych lat. Pomysły i codzienne przemyślenia młodego Jordana trafiały do niewielkich zeszycików, a lata później także na stronę internetową. Drukiem wydano dwa tomy. Pierwszy obejmował czasy tworzenia Karateki – pierwszego przeboju, dzięki któremu programista posmakował sukcesu, sławy i… pieniędzy. Drugi to właśnie ten, obejmujący lata 1985-1993, a więc wyprowadzkę z rodzinnego domu, studia i równoczesną pracę nad Księciem, pierwszymi scenariuszami i – tak naprawdę – poszukiwanie swojego miejsca w świecie.

Nieczęsto zdarza się, żeby dwudziestojednolatek miał do powiedzenia coś ciekawego i odkrywczego. Wiem, bo sam miałem kiedyś dwadzieścia jeden lat. Początkowo podchodziłem więc do książki Mechnera dość sceptycznie, a pierwsze spojrzenie do środka było wręcz zniechęcające. To faktycznie są zapiski żywcem wyjęte z pamiętników, czasem dłuższe, kiedy indziej kilkuzdaniowe, upchnięte na ⅔ szerokości strony. Można odnieść wrażenie, że to lektura na jedno posiedzenie. Wystarczyło jednak kilka pierwszych wpisów, rzut okiem na komentarze i obrazki z marginesów, żeby ta historia mnie wciągnęła.

Dzień po dniu, tydzień po tygodniu zacząłem przeżywać życie Jordana Mechnera i razem z nim tworzyć Prince of Persia. Ale nie tylko. Opisy doskonalenia technik motion capture i rotoscopingu są ciekawe i dość obszerne, ale pamiętniki opisują wiele, wiele więcej. Począwszy od perypetii związanych z pracą u wydawcy – firmy Brøderbund Software – przez wielokrotne próby sprzedaży pierwszego scenariusza filmowego, podróże po Europie, aż po naprawdę intymne przemyślenia młodego człowieka, który będąc świadomym swoich możliwości, szuka pomysłu na życie i próbuje zaplanować swoją przyszłość.

Przyznam, że zaskoczyło mnie, jak dojrzały był Mechner w tak młodym wieku. W czasie, kiedy większość skupia się na balangowaniu i korzysta z ostatnich beztroskich chwil w życiu, Jordan był już silnie ukierunkowany nie tyle na robienie kariery, ile wręcz na zmienianie świata. Zarówno pierwszy Prince of Persia, jego druga część, której osobiście nie pisał, ale nadzorował proces twórczy, i wreszcie The Last Express, która dopiero rodziła się w głowie programisty, miały stanowić kamienie milowe w rozwoju gier. Nawet jeśli nie wszystkie osiągnęły sukces komercyjny, każda była wielkim osiągnięciem artystycznym i technologicznym. A powodem tego była determinacja Mechnera, który pragnął po prostu tworzyć najlepsze gry świata.

Pierwszy Książę powstawał w bólach, jak większość wielkich dzieł. Zgodnie z tytułem, Tworzenie Prince of Persia pozwala zajrzeć w proces developingu od kuchni i to w ten najbardziej pierwotny sposób. Wraca bowiem do czasów, kiedy wymyślało się nie tylko fabułę czy grafikę, ale po prostu “silnik” gry, o ile o czymś takim można mówić w kontekście tego, jak prymitywne były to tytuły. Piękne to były pionierskie czasy, kiedy jeden człowiek powoływał do życia cyfrowy świat linijka po linijce, zaczynając całkowicie od zera.

Pamiętniki Mechnera nie są przeładowane specjalistyczną wiedzą i terminologią. Są za to kopalnią ciekawostek o takich detalach jak choćby: losy słynnej okładki i zmieniającego rozmiar biustu księżniczki, komponowanie muzyki do gry przez ojca Mechnera czy wreszcie niemal romantyczne sesje motion capture z pewną młodą damą. Im dalej w tekst, tym mniej technikaliów, a więcej introspekcji i planów na przyszłość. Sukces finansowy osiągnięty w młodym wieku pozwolił Mechnerowi na podróżowanie i realizowanie pasji filmowca. Końcowe rozdziały skręcają zaś najmocniej ku rozważaniom na temat przyszłości i samorealizacji.

Wszystko to jest zadziwiająco wciągające. Mój początkowy sceptycyzm szybko ustąpił miejsca ciekawości, co też młody Jordan ma jeszcze do powiedzenia. A jego historia, choć może nie obfituje w zaskakujące zwroty akcji, jest bardzo płynna i dojrzała. Nie bez znaczenia jest też fakt, że wpisy szczodrze okraszono bardzo dużą liczbą grafik i zdjęć, dzięki czemu można podziwiać chociażby wygląd gier z różnych etapów produkcji czy odręczne rysunki i notatki Mechnera. Po to właśnie tak duże marginesy, które pełne są różnego rodzaju dodatków.

Niestety tu objawia się jedyna większa wada tego wydawnictwa – jego format. Z powodu liczby grafik całość aż prosi się o większe kartki. Zdjęcia wielkości znaczków pocztowych czasami są ledwo czytelne, a wiele z nich to prawdziwe perełki, niejednokrotnie ciekawsze od samych pamiętnikowych zapisków. Polski wydawca skopiował tu układ oryginalnego wydania deluxe, jednak zmniejszył nieco rozmiar stron. Z ciekawości zerknąłem na wydanie niemieckie i nasi pragmatyczni sąsiedzi zza Odry wybrnęli z tego lepiej, zupełnie inaczej łamiąc tekst i umieszczając grafiki na osobnych stronach i zwiększając format.

Powyższy mankament nie powinien przesłonić jednak zalet Tworzenia Prince of Persia. Dla miłośników historii gier wideo to prawdziwa perełka i jedna z najbardziej wartościowych pozycji na rynku. Spojrzenie za kulisy legendarnej produkcji i jednocześnie do głowy legendarnego Jordana Mechnera, które po prostu warto przeczytać i mieć na półce.

Egzemplarz do recenzji otrzymaliśmy dzięki uprzejmości Wydawnictwa Open Beta, za co serdecznie dziękujemy.

*Dla ciekawskich fragment wydania amerykańskiego do poczytania i pooglądania: LINK

**Wszystkie grafiki pochodzą ze strony polskiego wydawcy. Nie miałem sumienia maltretować klejonego grzbietu, żeby zrobić zdjęcia.

4

0