Czytamy Starcie Królów #3: Sansa I

Sansa I [2]

Miejsce akcji: Królewska Przystań

W dzień imienia króla Sansa obserwuje kometę. Ser Arys Oakheart przybywa, by odprowadzić ją na turniej w Czerwonej Twierdzy. Dziewczyna czuje sympatię do tego rycerza – mimo poleceń króla ser Arys bije ją słabo i niechętnie. Rycerz prowadzi Sansę na zewnętrzny dziedziniec, opowiadając jej o turnieju oraz nieobecności królowej matki. Gdy docierają na miejsce, narzeczona Joffreya wita swego króla i składa mu życzenia, podczas gdy ser Arys odchodzi, by samemu stanąć w szranki. Ze względu na niewielką ilość rycerzy na królewskim dworze, w turnieju występują także giermkowie i zbrojni. Sansa zwraca uwagę, że nie dopisuje również publiczność.

Król Joffrey opowiada Sansie o śmierci Viserysa Targaryena za wąskim morzem. Uważa, że śmierć żebraczego króla była niezwykle zabawna i ironiczna. Sugeruje, że podobną zapewni bratu Sansy. Zaręcza, że stanie naprzeciw Robba na polu walki. Sansa odpowiada dwuznacznie, że chciałaby to zobaczyć, co wzbudza podejrzenia Joffreya. Dziewczyna ratuje się sprowadzając rozmowę na temat turnieju. Sandor Clegane twierdzi, że żal by mu było wyciągać miecza na starcie z komarami – jak pogardliwie określa uczestników.

Po kilku nieciekawych pojedynkach w szrankach staje Lothor Brune, którego przeciwnikiem ma być Dontos Hollard. Spóźniony rycerz zjawia się pijany i półnagi, nie jest w stanie dosiąść konia. Król rozkazuje utopić go w beczce wina. Sansa pod wpływem impulsu sprzeciwia się jego woli, po czym przerażona błaga Joffreya, by okazał łaskę. Na poczekaniu wymyśla historyjkę o tym, iż zabicie człowieka w dniu imienia przynosi pecha. Joffrey spodziewa się podstępu, ale Sandor Clegane potwierdza słowa dziewczyny. Za namową narzeczonej król postanawia uczynić Hollarda błaznem.

Książę Tommen staje w szranki ze słomianą kukłą. Obrotowy manekin zrzuca go z konia, Myrcella biegnie do brata. Tommen niezrażony wypadkiem, chce ponownie zmierzyć się ze złowieszczą kukłą, ale w tym samym momencie przez bramy Czerwonej Twierdzy wjeżdża Tyrion Lannister w eskorcie górskich klanów. Karzeł wita siostrzeńców i siostrzenicę, składa też wyrazy współczucia Sansie. Po krótkiej i pełnej dwuznacznych przytyków rozmowie z królem Tyrion słyszy od Ogara przestrogę. Ma uważać na swój język. Tyrion zamienia jeszcze kilka słów z córką Neda, zapewniając, że dziewczyna nie musi się go obawiać, a następnie rusza na spotkanie Małej Rady.

Sińce Sansy.

Postaci występujące w rozdziale:

  • Sansa Stark
  • dobry król Joffrey
  • Sandor Clegane
  • Tyrion Lannister
  • księżniczka Myrcella i książę Tommen
  • Aron Santagar
  • Arys Oakheart
  • Balon Swann
  • Dontos Czerwony Hollard
  • Ermesande Hayford
  • Falyse, Tanda i Lollys Stokeworth
  • Gyles Rosby
  • Hobber i Horas Redwyne
  • Jalabhar Xho
  • Lothor Brune
  • Meryn Trant
  • Morros Slynt
  • Shagga, Timett, Bronn
  • podstarzały rycerz z herbem w srebrne gryfy na tle niebieskobiałych pasków

Postaci wspomniane w rozdziale:

  • Catelyn i Robb Stark
  • Eddard Stark
  • Boros Blount
  • Robert Baratheon
  • Cersei Lannister i Mała Rada
  • Renly Baratheon
  • Tywin Lannister
  • Bran Stark
  • Viserys Targaryen
  • Gregor Clegane
  • Janos Slynt
  • septa Mordane
  • Jaime Lannister
Królewska Przystań i Czerwona Twierdza.

Czego się dowiedzieliśmy?

  1. Sansa ogląda z okna swej wieży ogon wielkiej komety.
  2. Według Arysa Oakhearta Kometa Króla Joffreya została rozwinięta przez bogów na niebie jako sztandar na cześć dobrego króla.
  3. Słudzy nazywają kometę smoczym ogonem.
  4. Podobno Joffrey jest smoczym dziedzicem, który rozbije swych wrogów. Sansa zastanawia się, czy jej matka i brat zginą.
  5. Dziewczyna wystroiła się na dzień imienia narzeczonego – założyła fioletowa suknię i siatkę z kamieni księżycowych na włosy.
  6. Ramiona Sansy pokrywają sińce. Gdy Joff wpada w szał, nakazuje Gwardzistom by ją bili.
  7. Martwe oczy ser Mandona Moore przerażają Starkównę.
  8. Arys Oakheart sprzeciwiał się biciu Sansy, a jeśli wykonywał rozkaz, to o wiele delikatniej niż pozostali Gwardziści Królewscy.
  9. Turniej na 13. dzień imienia króla Joffreya będzie skromny w porównaniu z turniejem namiestnika – w szranki stanie tylko 40 zawodników, wliczając w to giermków i wolnych. Poza tym odbywa się na odizolowanym od miasta zamku, więc publiczność też nie dopisuje.
  10. Sansa wspomina poprzedni turniej, w którym brała udział. Jawi się jej wspomnieniem z innej epoki, magicznymi dniami i nocami pełnymi uczt oraz pieśni.
  11. Królewską Przystań wypełniają zdesperowani ludzie, m.in. uciekinierzy ze spalonych pól nad Tridentem.
  12. Obecnie w Westeros jest trzech królów: dobry król Joffrey, uzurpator Renly Baratheon, Król Północy Robb Stark. Wkrótce dołączą do nich Balon Greyjoy oraz JPK Stannis.
  13. Sansa czuła się bezpieczniej w obecności Cersei, która hamowała syna.
  14. Cersei jest wściekła – lord Tywin ruszył z armią ku Harrenhal zamiast wypełniać jej rozkaz marszu do stolicy. Królowa zwołała zebranie Małej Rady.
  15. W zamku pozostała tylko garstka lordów i dam z okolicznych ziem.
  16. Lannisterowie planują ożenić nastoletniego Tyreka z lady Ermesande Hayford, niemowlęciem.
  17. Tommen i Bran są rówieśnikami. Sansa myśli, że jej kaleki brat jest bezpieczny w Winterfell.
  18. Joffrey nosi napierśnik z ryczącym lwem.
  19. Do Królewskiej Przystani dotarła wieść o śmierci Viserysa Targaryena, ukoronowanego płynnym złotem przez Dothraków.
  20. Ogar nie planuje stawać w szranki w turnieju komarów.
  21. Joffrey uwielbia zmuszać ludzi do walki na śmierć i życie.
  22. Meryn Trant ściera się z Hobberem Redwyne. Sansa zastanawia się, czy synów lorda Paxtera zmuszono do udziału w turnieju. Bliźniacy z Arbor pozostają zakładnikami na królewskim dworze. Horas próbuje dodać bratu odwagi. Hobber zostaje zrzucony z konia.
  23. Balon Swann mierzy się z Morrosem Slyntem. Sansa miała nadzieję, że rycerz zabije giermka, syna lorda Janosa. Gdy Morros spada z siodła, Sasna jest przerażona możliwością wysłuchania przez bogów jej mściwej modlitwy.
  24. Horas Redwyne pokonał podstarzałego rycerza, którego rumak miał rząd wyszywany w srebrne gryfy na tle niebieskobiałych pasków.
  25. Lothor Brune, wolny z turnieju namiestnika, służy obecnie Petyrowi Baelishowi.
  26. Półnagi Dontos zostaje skazany na śmierć poprzez utopienie w beczce wina. Sprzeciwia się temu Sansa.
  27. Podobno zabicie kogoś w dzień imienia przynosi pecha. Wszyscy bardowie tak twierdzą. A przynajmniej takie kłamstewko wymyśla na poczekaniu Sansa.
  28. Gdyby nie słowa Ogara, Sansa zostałaby utopiona w winie razem z Dontosem.
  29. Starkówna sugeruje Joffreyowi, by uczynił z Hollarda trefnisia.
  30. Cersei uważa narzeczoną syna za głupią dziewuchę.
  31. Tommen za wszelką cenę chce walczyć ze słomianym człowiekiem, który nosi poroże jelenia na głowie. Z pomocą giermków zakłada czerwono-srebrną zbroję.
  32. Gdyby to Tommen był starszym z synów Cersei, Sansa nie miałaby nic przeciwko wyjściu za niego za mąż. Uwodzicielka.
  33. W mieście panowały niepokoje i bramy do Czerwonej Twierdzy pozostawały zamknięte od wielu dni.
  34. Tyrion ma nowy look “na drwala”, ale nadal pozostaje dla Sansy najbrzydszym człowiekiem na świecie.
  35. Tommen i Myrcella darzą karła sympatią.
  36. Krasnal składa wyrazy współczucia Sansie i Joffreyowi. Joffrey nie do końca rozumie skąd te kondolencje. Dopiero wuj przypomina mu, że nowy król stracił “ojca”.
  37. Uprzejmość jest zbroją damy.
  38. Tyrion sugeruje, że odpłaci się  Starkom i Arrynom za niewolę w Dolinie.
  39. Ogar sugeruje Krasnalowi, by pohamował swój język. Tyrion kilka razy zażartował sobie z Joffreya, ale chłopak tego nie wyczuł.
  40. Sansa kiedyś kochała księcia Joffreya z całego serca, a jego matkę podziwiała i ufała jej. Tę miłość i zaufanie odpłacili głową jej ojca. Sansa nigdy już nie popełni podobnego błędu.
Turniej.

Cytat/foreshadowing

  • Wielu ludziom kometa kojarzy się ze smokami. Joffrey byłby smoczym dziedzicem tylko w przypadku, gdyby miał w sobie krew Aerysa II Targaryena 😉

– Słyszałam, jak słudzy nazywali ją Smoczym Ogonem.
– Król Joffrey zasiada na tronie Aegona Smoka, w zamku wzniesionym przez jego syna – odparł ser Arys. – To on jest smoczym dziedzicem. A karmazynowy to kolor rodu Lannisterów. To kolejny znak. Kometę zesłano po to, by obwieściła wstąpienie na tron króla Joffreya. Nie wątpię, że oznacza to, iż rozbije swych wrogów.

  • Sansa przeczuwa, że jej brat i matka mogą zginąć.

Czy bogowie mogliby być tak okrutni? Jednym z wrogów Joffreya była teraz jej matka, a drugim jej brat Robb. Jej ojca stracono z rozkazu króla. Czy Robb i pani matka też będą musieli zginąć? Kometa rzeczywiście miała czerwoną barwę, lecz Joffrey był nie tylko Lannisterem, lecz również Baratheonem, a herbem tego rodu był czarny jeleń na złotym tle. Czy bogowie nie powinni zesłać Joffreyowi złotej komety?

  • Staruszek, który w herbie ma niebiesko-srebrne gryfy (w awoiaf wiki ten rycerz nie ma własnego herbu ani strony) kojarzące się z Młodym Gryfem i Gryfem. W następnym rozdziale Varys, mówiąc o komecie, napomknie o Czerwonym Posłańcu zapowiadającym króla, ogień i krew.

Potem przyszła kolej na ser Horasa Redwyne’a. Sprawił się lepiej od brata, pokonując podstarzałego rycerza, którego rumak miał rząd wyszywany w srebrne gryfy na tle niebieskobiałych pasków. Choć staruszek prezentował się wspaniale, walczył raczej kiepsko.

  • Robb nie zostanie rozszarpany przez wilki, ale skończył z z przyszytą głową wilkora. Nie wiadomo, czy pożarcie przez wilki nie jest losem Rickona…

– Nie sądzisz, że to bardzo zabawne? W herbie miał smoka. To prawie tak, jakby tego twojego zdradzieckiego brata zabił jakiś wilk. Jak już go złapię, może rzucę go na pożarcie wilkom.

  • Słomiany przeciwnik Tommena – czyżby przyszły król miałby się zmierzyć z jakąś marionetką? Słomiane nakrycie głowy nosił Młody Gryf na pokładzie “Nieśmiałej Panny”. I prawdopodobnie jest… smokiem komediantów.

– Tommenie, wybraliśmy ci niewłaściwego przeciwnika – powiedział król do swego brata. – Słomiany rycerz walczy lepiej od tego. (…) Przeciwnik Tommena był wykonanym ze skóry wojownikiem wielkości dziecka. Wypchano go słomą i umieszczono na obrotowym czopie. W jednej ręce trzymał tarczę, a w drugiej obity skórą buzdygan. Ktoś ozdobił jego głowę parą jelenich rogów.

  • Górale Tyriona kojarzą się Sansie z dzikim z opowieści Starej Niani.

Kilku z nich nosiło czerwone płaszcze i kolczugi lannisterskich zbrojnych, więcej jednak było wolnych i najemników, zakutych w najróżniejsze fragmenty zbroi i najeżonych ostrą stalą… byli tam też inni, monstrualne dzikusy rodem z opowieści Starej Niani, tych najstraszniejszych, które uwielbiał Bran. Byli odziani w wyświechtane futra i utwardzane skóry, włosy mieli długie, a brody zmierzwione. Niektórym głowy lub ręce spowijały okrwawione bandaże, innym zaś brakowało oczu, uszu bądź palców.

  • Tyrion sugeruje Joffreyowi, że jego “ojciec” nie zszedł z ziemskiego padołu w naturalnych okolicznościach.

– Tobie również składam wyrazy współczucia z powodu twej straty, Joffreyu – ciągnął karzeł.
– Jakiej straty?
– Twojego królewskiego ojca. No wiesz, taki duży, gwałtowny mężczyzna z czarną brodą. Na pewno go sobie przypomnisz, jeśli się postarasz. Był królem przed tobą.
– Ach, jego. Tak, to bardzo smutne. Zabił go dzik.
– Tak ci powiedzieli, Wasza Miłość?

  • Krasnal prędzej czy później straci język.

Sandor Clegane ociągał się jeszcze chwilę.
– Na twoim miejscu uważałbym na język, człowieczku – ostrzegł go, nim ruszył za swym suwerenem. Sansa została z karłem i jego potworami.

Myrcella i Tommen.

Szalone Teorie

Tyrion z kolegami.

Błędy w tłumaczeniu:

  • Oryginał: Ser Arys Oakheart arrived to escort her down to the tourney grounds.
    Tłumaczenie: ser Arys Oakheart, który miał zaprowadzić ją na turniej.
    Poprawne tłumaczenie: przybył ser Arys Oakheart by odprowadzić ją na pole turniejowe.
  • Oryginał: King Joffrey sits where Aegon the Dragon once sat,
    Tłumaczenie: – Król Joffrey zasiada na tronie Aegona Smoka,
    Poprawne tłumaczenie: Król Joffrey zasiada tam, gdzie niegdyś siedział Aegon Smok,
  • Oryginał: It means that he will triumph over his enemies.
    Tłumaczenie: Nie wątpię, że oznacza to, iż rozbije swych wrogów.
    Poprawne tłumaczenie: Oznacza to, że zatriumfuje nad swoimi wrogami.
  • Oryginał: The others obeyed without question…
    Tłumaczenie: Pozostali bili ją bez zmrużenia oka…
    Poprawne tłumaczenie: Pozostali spełniali rozkaz bez pytania…
  • Oryginał: There is small honor in unhorsing green boys.
    Tłumaczenie: Niewielki to zaszczyt wysadzać z siodeł gołowąsów.
    Poprawne tłumaczenie: Niewielki to zaszczyt wysadzać z siodeł zielonych chłopców.
  • Oryginał:  High lords and fabled champions had come from all over the realm to compete, and the whole city had turned out to watch.
    Tłumaczenie: Z całego królestwa ściągnęli wielcy lordowie i sławni rycerze. Wszyscy w mieście zeszli się ich oglądać.
    Poprawne tłumaczenie: Wielcy lordowie i legendarni mistrzowie ściągnęli z całego królestwa by brać udział w zawodach. Całe miasto zeszło się, by ich oglądać.
  • Oryginał: Those had been the most magical days of her life
    Tłumaczenie: To były najniezwyklejsze dni w jej życiu
    Poprawne tłumaczenie: To były najbardziej magiczne dni w jej życiu
  • Oryginał: The carpenters had erected a gallery and lists in the outer bailey.
    Tłumaczenie: Na międzymurzu cieśle wznieśli galerię i szranki,
    Poprawne tłumaczenie: Na zewnętrznym dziedzińcu cieśle wznieśli galerię i szranki,
  • Oryginał: Ser Hobber trotted in from the east, riding a black stallion caparisoned in burgundy and blue. His lance was striped in the same colors, and his shield bore the grape cluster sigil of his House.
    Tłumaczenie: Przez wschodnią bramę przebiegł kłusem kary ogier w burgundowo-błękitnym rzędzie. Siedzący na nim rycerz dzierżył kopię pomalowaną w pasy tych samych kolorów, na tarczy zaś miał kiść winogron – herb swego rodu.
    Poprawne tłumaczenie: Ze wschodu przykłusował Ser Hobber na czarnym ogierze w burgundowo-błękitnym rzędzie. Jego kopia była pomalowana w pasy tych samych kolorów, a na tarczy miał kiść winogron herb swego rodu.
  • Oryginał: Morros wore a checkered black-and-gold cloak over black armor inlaid with golden scrollwork.
    Tłumaczenie: Morros miał na sobie płaszcz w czarno-złotą szachownicę, narzucony na czarną zbroję, inkrustowaną złotym wzorem o kształcie spirali.
    Poprawne tłumaczenie: Morros nosił  płaszcz w czarno-złotą szachownicę narzucony na czarną zbroję, inkrustowaną złotym wzorem.
  • Oryginał: duly appeared at the west end of the yard,
    Tłumaczenie: natychmiast pojawił się u zachodniej bramy,
    Poprawne tłumaczenie: natychmiast pojawił się na zachodnim krańcu dziedzińca,
  • Oryginał: Finally a chestnut stallion trotted into view in a swirl of crimson and scarlet silks
    Tłumaczenie: Wreszcie na arenę wybiegł truchtem kasztanowaty ogier spowity w karmazynowe i szkarłatne jedwabie
    Poprawne tłumaczenie: Wreszcie w pole widzenia wbiegł kłusem kasztanowy ogier spowity wirem karmazynowych i szkarłatnych jedwabi
  • Oryginał: Sansa could not believe she had spoken.
    Tłumaczenie: Nie mogła uwierzyć własnym uszom.
    Poprawne tłumaczenie: Sansa nie mogła uwierzyć, że przemówiła.
  • Oryginał: He would make her bleed for this.
    Tłumaczenie: Drogo mu za to zapłaci.
    Poprawne tłumaczenie: Zapłaci mu za to krwią.
  • Oryginał: “She has you there.”
    Tłumaczenie: – Święta prawda.
    Poprawne tłumaczenie: – Tu cię ma.
  • Oryginał: They set up the quintain at the far end of the lists while the prince’s pony was being saddled.
    Tłumaczenie: Osiodłano kucyka księcia, a na drugim końcu areny, pod szrankami, ustawiono manekin.
    Poprawne tłumaczenie: Manekin stawiono na drugim końcu szranków, a w międzyczasie osiodłano książęcego kucyka.
  • Oryginał: Tommen’s opponent was a child-sized leather warrior stuffed with straw and mounted on a pivot, with a shield in one hand and a padded mace in the other.
    Tłumaczenie: Przeciwnik Tommena był wykonanym ze skóry wojownikiem wielkości dziecka. Wypchano go słomą i umieszczono na obrotowym czopie. W jednej ręce trzymał tarczę, a w drugiej obity skórą buzdygan.
    Poprawne tłumaczenie: Przeciwnik Tommena był wykonanym ze skóry wojownikiem wielkości dziecka. Wypchano go słomą i osadzono na trzpieniu. W jednej ręce trzymał tarczę, a w drugiej obity skórą buzdygan.
  • Oryginał: but so did his uncle Lord Renly, Robert’s brother, who had turned traitor and crowned himself king.
    Tłumaczenie: ale również jego stryj, lord Renly, brat Roberta, który wstąpił na ścieżkę zdrady i ogłosił się królem.
    Poprawne tłumaczenie: ale również jego stryj, lord Renly, brat Roberta, który okazał się zdrajcą i koronował się na króla.
  • Oryginał: Tommen got his pony up to a brisk trot
    Tłumaczenie: Tommen zmusił kucyka do szybkiego truchtu
    Poprawne tłumaczenie: Tommen zmusił kucyka do energicznego kłusu
  • Oryginał: His sword went flying, his pony cantered away across the bailey
    Tłumaczenie: Miecz wypadł chłopcu z dłoni, a kucyk pocwałował przed siebie.
    Poprawne tłumaczenie: Miecz wypadł chłopcu z dłoni, a kucyk pogalopował przez dziedziniec
  • Oryginał: Clegane stepped close to the king, one hand on the hilt of his longsword.
    Tłumaczenie: Clegane zbliżył się do króla, wspierając jedną dłoń na rękojeści miecza.
    Poprawne tłumaczenie: Clegane zbliżył się do króla, wspierając jedną dłoń na rękojeści swego długiego miecza.
  • Oryginał: The visitors were dinted and haggard and dusty,
    Tłumaczenie: Goście mieli poobijane zbroje, byli brudni i wynędzniali,
    Poprawne tłumaczenie: Goście byli poobijani, wynędzniali i ukurzeni,
  • Oryginał: My lady, I am sorry for your losses.
    Tłumaczenie: Pani, przykro mi z powodu ciosów, które cię spotkały.
    Poprawne tłumaczenie: Pani, przykro mi z powodu twojej straty.

Kilka komentarzy do "Czytamy Starcie Królów #3: Sansa I"

    • 25 marca 2018 at 13:45
      Permalink

      Za Gry o Tron to były streszczenia.

      Reply
      • 25 marca 2018 at 14:32
        Permalink

        Były. Ale jak pisałam pod poprzednim odcinkiem Czytaja – “Oprócz tego, że omówienie zabiera sporo czasu, to jest jeszcze problem wypalenia – dwa lata intensywnej pracy z tekstem Pieśni w dwóch językach może wywołać kryzys.” Już raz miałam doła, więc chyba nie chcecie, żebym znowu dostała choroby sierocej, si? 😉

        Reply
        • 26 marca 2018 at 23:43
          Permalink

          Cholera, wiedziałem, że zmiana Twojego awatara na słodszy coś oznacza 😉

          Reply
  • 24 marca 2018 at 13:10
    Permalink

    Ten obrazek z Tyrionem ostatni przypomina scenę z Kill Bill-a, gdy Lucy Liu wchodzi ze swoimi zausznikami do restauracji. A czasami Lothor Brune już podczas turnieju namiestnika nie był przedstawiany jako wolny w służbie Baelisha (odniesienie do punktu 25.)?

    Reply
    • 24 marca 2018 at 15:23
      Permalink

      nie jestem pewna, ale chyba Baelish zatrudnił go po turnieju namiestnika?

      Jedyna informacja o nim z GoT: “In his third match, he rode three passes at a freerider named Lothor Brune whose armor was as drab as his own. Neither man lost his seat, but Brune’s lance was steadier and his blows better placed, and the king gave him the victory.”

      Reply
  • 24 marca 2018 at 13:47
    Permalink

    “Ze względu niewielką ilość rycerzy”

    Reply
    • 24 marca 2018 at 14:32
      Permalink

      poprawione, thx :]

      Reply
  • 24 marca 2018 at 23:53
    Permalink

    ogolnie sam rozdzial jest jednym z fajniejszych, ciekawych, nie to co w uczcie dla wron

    Reply
    • 25 marca 2018 at 14:33
      Permalink

      W Uczcie są Żelazka, panie. Wynagradzają Cersetkę z nawiązką 😉 Mnie w Tańcu rozdziały Danuty położyły…

      Reply

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

 pozostało znaków