Czytamy Grę o Tron #20: Eddard XII, Daenerys V

Eddard XII [45]

Miejsce akcji: Królewska Przystań

Wielki maester Pycelle ogląda nogę namiestnika i zostawia mu makowe mleko do zażycia w razie, gdyby ból stał się nie do zniesienia. Donosi o liście Tywina Lannistera, który wyraża gniew z rozkazu zgładzenia Gregora Clegane’a. Ned jest przekonany, iż królowa celowo przysłała maestera z tą informacją, chcąc wybadać jego reakcję. Wspomina o upodobaniu króla do rozprawiania się z nieposłusznymi lordami. Po tym Pycelle wychodzi.

Lord Stark zastanawia się, co zrobić z wiedzą o kazirodczym związku Jaimego i Cersei. W drodze na lunch z lady Tandą Petyr Baelish wstępuje do Wieży Namiestnika. Mówi o powrocie części królewskiej świty wraz z księciem Joffreyem. Ned pyta o Sandora Clegane’a. Wychodząc Littlefinger zwraca uwagę na księgę, którą czyta lord Eddard, ale ten decyduje się nie wyjawiać odkrytego przez siebie sekretu Baelishowi. Zdaje sobie sprawę, że nie może nikomu zaufać, ani tchórzliwemu i oportunistycznemu Littlefingerowi, ani bezczynnemu Varysowi, ani nawet staremu Barristanowi. A już na pewno nie maesterowi Pycelle’owi. Ned będzie musiał udać się do Roberta sam. Przypomina sobie o wszystkich ludziach, których Robert ułaskawił, ale pamięta też o dzieciach Rhaegara.

Namiestnik rozkazuje Grubemu Tomowi zaprowadzić się do bożego gaju, gdzie przekazuje mu list do królowej. Cersei zjawia się o zmierzchu przebrana w prosty strój i siada na trawie koło Starka. Rozmawiają o jej związku z bratem, ich dzieciach, upadku Brana i nienawiści do Roberta. Cersei niczemu nie zaprzecza. Ned radzi królowej, by uciekła daleko poza Westeros wraz z dziećmi, panem ojcem i braćmi. Król w gniewie zgładzi ich, gdy pozna prawdę. Cersei próbuje uwieść Neda, po czym policzkuje go i wścieka się, gdy Stark wspomina o honorze. Ostrzega namiestnika przed swoim gniewem i dodaje, że popełnił błąd nie przejmując władzy podczas rebelii.

Cersei Lannister.

Postaci występujące w rozdziale:

  • Eddard Stark
  • Cersei Lannister
  • wielki maester Pycelle
  • Petyr Baelish
  • Tomard, Varly

Postaci wspomniane w rozdziale:

  • Sansa Stark
  • Arya Stark
  • Robert Baratheon
  • Joffrey, Tommen i Myrcella
  • Tywin Lannister
  • Rhaegar Targaryen
  • Aegon i Rhaenys Targaryen
  • Gregor Clegane
  • Jaime Lannister
  • Jory Cassel
  • Beric Dondarrion
  • Jon Arryn
  • Tanda i Llolys Stokeworth
  • Varys
  • Royce’owie, ser Balon Swann
  • Sandor Clegane
  • Barristan Selmy
  • Vayon Poole
  • Bran Stark
  • Jaime Lannister
  • Lyanna Stark
  • Jon Snow
  • Ashara Dayne
  • Arthur Dayne
  • Tyrion Lannister

Statki:

  • “Wichrowa Wiedźma” (Wind Witch) statek z Braavos

Czego się dowiedzieliśmy?

  1. Pycelle uważa, że ból jest darem od bogów.
  2. Wielki maester prawdopodobnie na polecenie Cersei zdradza namiestnikowi treść listu z zachodu. Tywin Lannister jest wściekły z powodu wysłania ludzi po głowę Góry.
  3. Lord Stark zdaje sobie sprawę, że jego słowa zostaną powtórzone królowej. Mówi, że król Robert przedkłada rozprawianie się z krnąbrnymi lordami nad polowania. Ale tak na prawdę nie jest pewien, jak zareaguje Robert Baratheon.
  4. Królewski sztandar chroni lorda Berica i jego ludzi. Tak przynajmniej uważa Ned.
  5. Wino z miodem zaćmiewało umysł, ale nie tak mocno jak makowe mleko, które uzależniało. Oba specyfiki miały za zadanie zmniejszyć odczuwanie bólu.
  6. Ned przypuszcza, iż Jon Arryn zginął, ponieważ odkrył tajemnicę pochodzenia dzieci Cersei.
  7. Tanda Stokeworth szuka narzeczonego dla swojej córki. Obecnie zaprasza na wystawne posiłki Littlefingera.
  8. Petyr jest bardzo dobrze poinformowany na temat wieści, które zdobył Varys. Zna też ze szczegółami przebieg polowania w królewskim lesie.
  9. Royce’owie, ser Balon Swann, książę Joffrey i Sandor wrócili z polowania, a król został w lesie, by dopaść ogromnego dzika.
  10. Petyr zwraca uwagę na księgę studiowaną przez Neda. Przez chwilę Stark rozważa wyjawienie Baelishowi prawdy. Oh my sweet summer child…
  11. Księga wielkiego maestera Malleona opisuje przypadki małżeństw Baratheonów i Lannisterów – wszystkie dzieci z tych związków były ciemnowłose.
  12. Namiestnik uważa, że Pająk jest gorszy od Littlefingera – dużo wie, a mało działa. Ser Barristan zdaniem Neda był stary i mało elastyczny. Pycelle natomiast jest człowiekiem Lannisterów.
  13. Sansa i Arya mają wypłynąć na północ za trzy dni na pokładzie “Wichrowej Wiedźmy” – wówczas jeszcze przed żniwami dotrą do Winterfell.
  14. Poprzedniej nocy Ned śnił o zamordowanych dzieciach Rhaegara. Namiestnik powtarza sobie, że musi znaleźć sposób na uratowanie dzieci.
  15. Ned zastanawia się, czy król zabije Cersei i jej dzieci. Dochodzi do wniosku, iż Bran musiał poznać jakąś część prawdy, dlatego planowano go zgładzić.
  16. Cersei jest bardzo urodziwą kobietą.
  17. Królowa odpowiadając na pytanie Neda wyznaje, że Robertowi zdarzyło się ją uderzyć. Jak wiemy z lektury “Uczty” król posuwał się także do gwałtów na żonie.
  18. Jaime zabiłby Roberta, gdyby wiedział jak król traktuje żonę.
  19. Cersei przyznaje się do związku z bratem. Argumentuje, że Targaryenowie od trzech stuleci poślubiali swoje siostry, by zachować czystość krwi.
  20. Królowa wyznaje, że Bran widział ją i Jaimego.
  21. Ned nie chciał się dowiedzieć, co zrobiłaby Catelyn, gdyby chodziło o życie Jona przeciwko życiu jej dzieci.
  22. Cersei przyznaje, że zaszła raz w ciążę z królem, ale dokonała aborcji. Jaime znalazł kobietę, która wykonała zabieg.
  23. W noc poślubną pijany Robert nazwał panią żonę imieniem Lyanny Stark. Prawdopodobnie całe życie ją kochał (albo kochał swoje wyobrażenie o niej). Między innymi dlatego Cersei nienawidziła męża.
  24. Ned Stark pomyślał o jasnoniebieskich różach i przez chwilę miał ochotę zapłakać.
  25. Cersei próbuje uwieść namiestnika, a gdy ten pyta, czy próbowała to samo zrobić z Jonem Arrynem, uderza go w twarz.
  26. Wściekła królowa wspomina bękarta Neda i pyta, czy jego matką była Ashara Dayne, która rzuciła się do morza.
  27. Ned oznajmia, że poinformuje o wszystkim Roberta. Radzi Cersei, by zbiegła razem z dziećmi na wygnanie jak najdalej.
  28. Lord Stark uważa, że nie popełnił błędu nie zasiadając na Żelaznym Tronie.
Ned i Cersei.

Cytat/foreshadowing

  • Przygotowania do wojny

Littlefinger uniósł brew. – Na przyszłość uważaj, żeby jakiś koń znowu się na nią nie przewrócił. Ja bym ci radził szybko wyzdrowieć. W królestwie szerzy się niepokój. Varys podsłuchał niepokojące wieści z zachodu. Wolni i najemnicy zbierają się w Casterly Rock, z pewnością nie po to, żeby sobie porozmawiać z lordem Tywinem.

  • Biały jeleń, znowu ten biały jeleń…

Podobno Król nie jest w najlepszym humorze. Znaleźli białego jelenia, a raczej to, co z niego zostało. Wcześniej dopadły go wilki i zostawiły Jego Miłości niewiele więcej ponad kopyta i rogi. Król wściekł się, lecz szybko dowiedział się o ogromnym dziku dalej, w głębi lasu, i oczywiście postanowił zapolować na niego. Dziś rano wrócił książę Joffrey, a także Royce’owie, ser Balon Swann i dwudziestu innych. Reszta została z Królem.

 

  • Cisza i spokój bożego gaju? A może coś więcej?

Nie potrafił powiedzieć, jak długo czekał w ciszy bożego gaju. Wypełniał go błogi spokój. Grube mury zatrzymywały odgłosy z zamku, tak że tutaj słyszał tylko śpiew ptaków, cykanie świerszczy i szelest kołysanych wiatrem liści. Drzewo serce było dębem, brązowym i bez twarzy, a mimo to Ned Stark wyczuwał obecność swoich bogów. Ból w nodze zelżał nieco.

  • Powrót do kwestii matki Jona.

– Honoru – wycedziła przez zęby. – Jak śmiesz odgrywać przede mną szlachetnego męża? Za kogo mnie bierzesz? Sam masz swojego bękarta, widziałam go. Ciekawe, kim była jego matka? Pewnie jakaś dornijska wieśniaczka, którą gwałciłeś, kiedy płonął jej dom. A może dziwka? Albo pogrążona w smutku siostra, lady Ashara? Podobno rzuciła się do morza.
Dlaczego? Z powodu brata, którego zabiłeś, czy może dziecka, które skradłeś? Powiedz mi, mój szlachetny lordzie Eddardzie, czym różnisz się od Roberta, ode mnie czy od Jaime’a?
– Przede wszystkim – odpowiedział Ned – nie zabijam dzieci.

  • Przesłanie nie tylko książki ale i serii.

W grze o tron zwycięża się albo umiera. Nie ma ziemi niczyjej.
(w oryginale “There is no middle ground.”, czyli raczej “Nie ma półśrodków.”)

Szalona Teoria

Błędy w tłumaczeniu:

  • Oryginał: Every time his leg throbbed, he remembered Jaime Lannister’s smile, and Jory dead in his arms.
    Tłumaczenie: Z każdą falą bólu w nodze powracał doń widok martwego Jory’ego w jego ramionach, a potem uśmiechniętego Jaime’a Lannistera.
    Na czym polega błąd? Odwrócona kolejność. Ned najpierw widzi uśmiech Jaime’a, potem martego Jory’ego.
  • Oryginał: A thousand times, he asked himself what Jon Arryn might have done, had he lived long enough to act on what he’d learned. Or perhaps he had acted, and died for it.
    It was queer how sometimes a child’s innocent eyes can see things that grown men are blind to. Someday, when Sansa was grown, he would have to tell her how she had made it all come clear for him. He’s not the least bit like that old drunken king, she had declared, angry and unknowing, and the simple truth of it had twisted inside him, cold as death. This was the sword that killed Jon Arryn, Ned thought then, and it will kill Robert as well, a slower death but full as certain. Shattered legs may heal in time, but some betrayals fester and poison the soul.
    Tłumaczenie: Po raz tysięczny zadał sobie pytanie, jak na jego miejscu postąpiłby Jon Arryn, gdyby dożył tej chwili. A może to zrobił i dlatego umarł. Ned przypuszczał, że nigdy się tego nie dowie. Jon Arryn nie żył i spoczywał w grobowcu, a wiedza, która go zabiła, stała się własnością Neda.
    Ona zabije też Roberta, pomyślał. Może będzie to powolniejsza śmierć, lecz równie pewna. Rany na nogach goją się z czasem, lecz zdrada ropieje i zatruwa duszę.
    Na czym polega błąd? Tłumacz zjadł pół akapitu. Ned myśli o tym, że do odkrycia prawdy naprowadziły go słowa Sansy. Powtarza sobie, że kiedyś, gdy Sansa będzie starsza, opowie córce, jak w gniewie wygłosiła tę prostą prawdę. Lord Eddard rozumie, że to właśnie ta prawda zabiła Jona Arryna.
  • Oryginał: Perhaps Ned should not have been so quick to send off half his guard, and all his best swords among them.
    Tłumaczenie: Ned zastanawiał się, czy nie postąpił zbyt pochopnie, wysyłając do domu połowę ze swoich najlepszych ludzi.
    Na czym polega błąd? Tłumacz dopowiedział, że Ned wysłał swych ludzi do domu. W rzeczywistości wysłał ich z Berickiem Dondarrionem.
  • Oryginał: He did not know. He prayed he never would.
    “All three are Jaime’s,” he said. It was not a question.
    “Thank the gods.”
    The seed is strong, Jon Arryn had cried on his deathbed, and so it was.
    Tłumaczenie: Nie wiedział i nigdy nie chciał się dowiedzieć.
    – Ojcem całej trójki jest Jaime – powiedział. Było to stwierdzenie, a nie pytanie.
    Nasienie jest silne, krzyczał na łożu śmierci Jon Arryn, i rzeczywiście tak było.
    Na czym polega błąd? Tłumacz połknął jedno zdanie wypowiedziane przez Cersei. Potwierdziła słowa Neda mówiąc “Dzięki bogom”.
Drogo, Daenerys i Viserys.
Daenerys V [46]

Miejsce akcji: Vaes Dothrak

Daenerys w otoczeniu staruch z dosh khaleen i khali zjada surowe serce dzikiego rumaka. Eunuchowie wrzucają suszone trawy do spiżowego paleniska i jednooka wdowa pośród dymów ulatujących ku rozgwieżdżonemu niebu stara się dostrzec przyszłość. Ogładza dziecko w łonie Dany rumakiem, który przemierzy świat. Według przepowiedni to khal, który zjednoczy wszystkich Dothraków i dotrze na krańce ziemi.

Procesja z Daenerys i khalem Drogo zmierza ścieżką bogów nad jezioro, które Dothakowie zwą Macicą Świata. W nim khaleesi dokonuje rytualnego obmycia, po czym kocha się z mężem. Kolumna wraca do Vaes Dothrak.

W namiocie Drogo urządzono ucztę dla khalów, ich braci krwi, żon i wojowników. Dany zasiada na poduszkach i wypatruje brata. Wzywa do siebie ser Joraha. Mormont opowiada jej o znaczeniu przepowiedni staruch i o zachowaniu Viserysa, poszedł na targ kupić wino… ale wcześniej próbował ukraść smocze jaja. Chciał opłacić za nie najemników do walki z Uzurpatorem. Księżniczka odpowiada, że mógł ją o nie poprosić.

Pijany Żebraczy Król wdziera się na ucztę uzbrojony. Mormont bezskutecznie stara się uspokoić króla (a może celowo jeszcze bardziej go rozsierdza?). Dany prosi brata, by się uspokoił i odłożył miecz, ale na próżno. Viserys przykłada ostrze do jej brzucha, przelewając krew. Żąda spłaty długu przez khala – w zamian za ślub z Daenerys, Dothrak miał pomóc w podbiciu Siedmiu Królestw i zdobyciu korony. Khaleesi przekazuje Drogo groźby brata. Khal obiecuje Viserysowi koronę na widok której ludzie zadrżą. Viserys opuszcza miecz, a Dothrakowie chwytają go i unieruchamiają, podczas gdy khal topi złote medaliony w żeliwnym garze. Viserys błaga Dany o pomoc, ale siostra milczy. Drogo wylewa na głowę Targaryena stopione złoto, koronując go i zadając śmierć.

Mniam

Postaci występujące w rozdziale:

  • Daenerys Targaryen
  • Viserys Targaryen
  • khal Drogo
  • jego bracia krwi: Cohollo, Qotho and Haggo
  • Irri, Jhiqui, Doreah
  • Jorah Mormont
  • dosh khaleen
  • Dothrakowie
  • służacy, eunuchowie

Postaci wspomniane w rozdziale:

  • Rhaegar Targaryen
  • Robert Baratheon

Kto zmarł w rozdziale?

  • Viserys Targaryen zwany Żebraczym Królem

Czego się dowiedzieliśmy?

  1. W Vaes Dothrak nie można przelewać krwi. Jednak do rytuału w świątyni dosh khaleen khal Drogo i jego bracia krwi zabili kamiennymi nożami dzikiego rumaka, by wyciąć jego serce.
  2. Daenerys starała się nie okazać strachu przed dosh khaleen.
  3. Serce rumaka miało uczynić jej syna silnym, szybkim i nieustraszonym. Gdyby zakrztusiła się krwią albo zwróciła mięso, byłby to zły znak.
  4. Dany przygotowywała się do zjedzenia 3 kg surowego mięsa, przyjmując zakrzepłą krew i żując suszoną koninę. Mniam.
  5. Pod Matką Gór nie wolno używać stali.
  6. Drogo lubi nosić złote ozdoby: pierścienie na wąsach, dzwonki we włosach i medaliony na pasie. Jego syn Frodo nosił tylko złoty pierścionek. A nie, wróć, to nie ta bajka.
  7. Najstarsza z wieszczek miała tylko jedno czarne oko. Martin prawdopodobnie nawiązuje do mitycznych Forkid bądź do oka opatrzności. Nawet ktoś tak potężny jak khal Drogo bał się, gdy staruchy “zaglądały w dymy przyszłości”.
  8. Eunuchowie służący staruchom wrzucają do paleniska wiązki traw. Dym powstały z ich spalania służy do przepowiadania przyszłości. Ciekawe, czy palili szałwię?
  9. Dothrakowie wierzyli, że gwiazdy to ogniste rumaki, które galopują ogromnym stadem po nocnym niebie.
  10. Dziecko Daenerys będzie rumakiem, który przemierzy świat. Khaleesi nadaje mu imię Rhaego.
  11. Drogo wyjmuje Dany z dołu i wraz z braćmi krwi prowadzi ją drogą bogów pod Matkę Gór. Procesję prowadzą dosh khaleen.
  12. Każda wdowa po khalu była odsyłana do Vaes Dothrak. Nawet najpotężniejsi spośród khalów chylili czoła przed mądrością i autorytetem dosh khaleen.
  13. W ciemności na skraju drogi majaczą posągi skradzionych bogów i bohaterów.
  14. Dany nazywa męża “moje słońce i gwiazdy”, a Drogo mówi do niej: “księżycu mojego życia”. Mamy tu jednocześnie nawiązanie do alchemicznych zaślubin jak i zapowiedź późniejszej realizacji qartheńskiej legendy, wedle której smoki, które narodziły się z księżyca wypiły słoneczny żar.
  15. Daenerys mówi do khala, że jej brat Rhaegar był zaciekłym wojownikiem.
  16. Według wierzeń Dothraków “tysiąc tysięcy lat temu z głębi Macicy Świata wynurzył się pierwszy człowiek, który jechał na grzbiecie pierwszego konia”. Był to merling, wszyscy to wiedzą.
  17. Khal Drogo uprawia seks z żoną na oczach zebranych. Dothrakowie wierzyli, że wszystkie ważne rzeczy powinny mieć miejsce pod gołym niebem.
  18. W jedwabnym namiocie zorganizowano ucztę dla khalów i wojowników. Podawano pieczone mięso i sfermentowane mleko, śliwy, daktyle i granaty.
  19. Dothrakowie doceniali umiejętności Joraha Mormonta we władaniu mieczem. Rycerz zajada się figami.
  20. Viserys nie znosił sfermentowanego kobylego mleka, dlatego upijał się winem na Zachodnim Targu. Planował zaciągnąć do swojej armii najemników, którzy strzegą karawan.
  21. Ogromni eunuchowie pilnujący straganów potrafią zadusić człowieka jedwabną wstążką. W ten sposób nikt nie przelewa krwi i bogowie są zadowoleni.
  22. Viserys próbował ukraść smocze jaja Dany. Mormont zagroził swojemu królowi, że odetnie mu rękę, jeśli to zrobi. Dany powinna już w tym momencie zrozumieć, że Mormont dość lekce sobie waży przysięgi wierności.
  23. Daenerys jest przekonana, że dar od Illyria to tylko kamienie. Mormont opowiada o ich wartości. Można byłoby wystawić za nie dość pokaźną armię najemników. Po rozważeniu sprawy stwierdza, że powinna oddać je swojemu królowi.
  24. Jorah uświadamia khaleesi, że oprócz brata ma także hordę Dothraków.
  25. Według pradawnych przepowiedni rumak, który przemierzy świat to khal nad khalami. Ma on zjednoczyć Dothraków w jeden khalasar, który podbije wszystkie narody i dotrze aż na krańce ziemi.
  26.  Nikt nie zaczyna jeść przed królem. Nikomu nie wolno dotykać smoka. Tak twierdzi pijany Viserys.
  27. Namiot khala Drogo był tak duży, iż mógł pomieścić 5 tys. ludzi.
  28. Jorah obala Targaryena na ziemię, a wówczas wściekły Viserys wyciąga miecz, który lśni na czerwono w blasku pochodni.
  29. Viserys żąda korony. Jeśli khal nie spełni jego warunków, wytnie dziecko z brzucha siostry i zabierze ją oraz smocze jaja.
  30. Jhiqui bała się przełożyć słowa Viserysa khalowi. Daenerys podejmuje się tego zadania i zwraca się do męża, który rzuca krótki rozkaz.
  31. Drogo zna mowę westeroską na tyle dobrze, by szydzić z Viserysa. Obiecuje szwagrowi “wspaniałą złotą koronę, na widok której ludzie zadrżą”.
  32. W swych ostatnich chwilach, gdy usłyszał obietnicę korony, Viserys w niczym nie przypominał groźnego furiata. Był biedny i żałosny. Jego smutny uśmiech rozdzierał serce Dany.
  33. Daenerys nie reaguje na śmierć brata. Ogień nie zabije smoka.
  34. Wbrew twierdzeniom autorki tego tekstu, w kociołku można roztopić złoto, pod warunkiem, że nie jest czyste, ale w formie stopu z miedzią. Wszyscy to wiedzą. Według Martina w kociołku roztopiono medale z czystego złota. Czyste złoto ma zbyt wysoką temperaturę topnienia, by zamieniło się w ciecz nad zwykłym ogniem. Potrzebna jest do tego dymarka. Wszyscy to wiedzą.
Serialowa korona Viserysa.

Cytat/foreshadowing

  • Czarna krew we snach symbolizuje chorobę.

Krew ogiera wyglądała na czarną w migoczącym pomarańczowym blasku pochodni, które otaczały wysokie kredowe ściany dołu.

  • Jakaś ciekawa bitwa. Dzwoneczki to oczywiście Dothrakowie, dźwięk wojennego rogu budzi skojarzenia z Victarionem, choć może oznaczać również inne, westeroskie rogi wojenne.

Rozległo się dzwonienie dzwoneczków niczym szczebiot spiżowych ptaków, a zaraz potem długi, niski dźwięk wojennego rogu.

  • Przepowiednia dosh khaleen, być może odnosząca się nie do dziecka, ale smoka.

– Widziałam jego twarz i słyszałam dudnienie końskich kopyt . (…) Mknie szybko jak wiatr, a za nim khalasar rozlewa się na całą ziemię, niezliczona ilość ludzi, w ich dłoniach lśnią arakhy niczym źdźbła trawy miecznika. Książę będzie gwałtowny jak burza. Jego wrogowie zadrżą przed nim, a ich żony zapłaczą krwawymi łzami i ze smutku będą rozdzierać własne ciała. Pieśń dzwonków w jego włosach oznajmi jego nadejście, a bladzi ludzie z kamiennych domów zadrżą przed jego imieniem. – Starucha zadrżała i spojrzała na Dany, jakby przestraszona. – Nadjeżdża książę. To on będzie rumakiem, który przemierzy świat.

  • Onyks symbolizuje okrucieństwo.

Drogo wrzucił do niego swój pas i przyglądał się z kamienną twarzą, jak medaliony rozgrzewają się coraz bardziej, tracąc kształt. Dany widziała w jego czarnych jak onyks oczach tańczące płomienie.

Szalona Teoria

Błędy w tłumaczeniu:

  • Oryginał: Behind him, his bloodriders knelt on the sand beside the corpse of the wild stallion, stone knives in their hands. The stallion’s blood looked black in the flickering orange glare of the torches that ringed the high chalk walls of the pit.
    Tłumaczenie: Za nim klęczeli jego bracia krwi pochyleni nad ciałem dzikiego rumaka, każdy z nich trzymał w dłoni kamienny nóż.
    Na czym polega błąd? Brakuje zdania: Krew ogiera wyglądała na czarną w migoczącym pomarańczowym blasku pochodni, które otaczały wysokie kredowe ściany dołu.
  • Oryginał: She could feel the old women watching her, the ancient crones of Vaes Dothrak, with eyes that shone dark as polished flint in their wrinkled faces.
    Tłumaczenie: Czuła na sobie wzrok starych kobiet, wiekowych staruch z Vaes Dothrak, o oczach ciemnych i lśniących jak krzesiwo, osadzonych na ich pomarszczonych twarzach.
    Na czym polega błąd? Chodziło raczej o polerowany krzemień. Krzesiwem uderzało się o krzemień, by powstała iskra.
  • Oryginał: The heart of a stallion would make her son strong and swift and fearless, or so the Dothraki believed, but only if the mother could eat it all.
    Tłumaczenie: Serce rumaka miało uczynić jej syna silnym, szybkim i nieustraszonym, tak przynajmniej uważali Dothrakowie, lecz tylko wtedy, gdy zje je matka.
    Na czym polega błąd? Tylko wtedy, gdy matke zje je w całości. Chociaż Drogo pewnie miał na nie ochotę 😉
  • Oryginał: “I have seen his face, and heard the thunder of his hooves,” she proclaimed in a thin, wavery voice.
    Tłumaczenie: – Widziałam jego twarz i słyszałam dudnienie końskich kopyt – oświadczyła cienkim, drżącym głosem
    Na czym polega błąd? Jego kopyt, nie końskich.
  • Oryginał: arakhs shining in their hands like blades of razor grass
    Tłumaczenie: w ich dłoniach arakhy lśnią niczym źdźbła trawy miecznika (Kruk)/ źdźbła mieczowej trawy (Jakuszewski)
    Na czym polega błąd? W zasadzie to nie tyle błąd, co problem, który warto zasygnalizować. Chodzi o roślinę nazywaną Gahnia grandis. Niestety polskiej nazwy nie ma, a trochę głupio używać łaciny.

Kilka komentarzy do "Czytamy Grę o Tron #20: Eddard XII, Daenerys V"

  • 28 października 2017 at 12:57
    Permalink

    22. Dany powinna już w tym momencie zrozumieć, że Mormont dość lekce sobie waży przysięgi wierności.
    26. Tak twierdzy pijany Viserys.
    Do poprawki 🙂 ale tekst jak zwykle świetny

    Reply
    • DaeL
      28 października 2017 at 13:11
      Permalink

      Dzięki. W 26 widzę błąd. W 22 nie bardzo. Możesz mi to wytłumaczyć jak krowie na granicy? Bo niewykluczone, żem oślepł zupełnie 🙂

      Reply
      • 28 października 2017 at 15:26
        Permalink

        Zapewne chodziło mu o “lekce sobie waży”, które nie jest błędem.

        Reply
        • 29 października 2017 at 13:52
          Permalink

          Sato o to mi chodziło. Sądziłem że to błąd a Dael przestawił słowa. 🙂

          Reply
  • 28 października 2017 at 14:06
    Permalink

    Daelu, czy na Halloween przygotowałeś jakoś niespodziankę np obłąkane spekulacje dotyczące Wichrów Zimy

    Reply
    • DaeL
      28 października 2017 at 14:08
      Permalink

      Owszem. To nie spekulacje, ale poniedziałkowy tekst będzie nietypowy 🙂

      Reply
      • 28 października 2017 at 17:58
        Permalink

        Ale pewnie będzie się zaczynał typowo, jak co roku: “Ludu Westeros! Premiera Wichrów Zimy nadciąga wielkimi krokami. Wprawdzie nikt jeszcze tej informacji oficjalnie nie potwierdził, ale wszyscy wiemy, że kruki nie kraczą o niczym innym, jak o niespodziance, jaką na marzec 2018 roku zaplanował George R.R. Martin.”

        Reply
  • 28 października 2017 at 14:11
    Permalink

    22. Sformułowanie ‘lekce sobie ważyć’ jest uznawana za poprawne. To archaizm, ale nie błąd.

    Reply
  • 28 października 2017 at 14:14
    Permalink

    Fani serialu łapali się za głowy, gdy Ned przyznawał się Cersei do swojej wiedzy o jej dzieciach. Niestety w książce ta scena prezentuje się równie źle. W tym momencie Ned zgłosił się do konkursu o nagrodę Darwina.

    Reply
    • 28 października 2017 at 14:35
      Permalink

      Ba, z miejsca stał się czarnym koniem w tym konkursie.

      Reply
    • 28 października 2017 at 14:52
      Permalink

      Hm, wydaje mi się, że Martinowi w tej scenie chodziło o pewną kwestię, którą poruszył Michał Sapa w “Tworzenie quasi-średniowiecznego świata w cyklu Pieśń lodu i ognia G.R.R. Martina”. W tej monografii przedstawiony jest sposób, w jaki Martin dekonstruuje mit o rycerzach-zbawcach i lordach-opiekunach prostaczków. Ned i Sansa są przykładem osób wierzących w sprawiedliwość, moralność itd. GRRM, jak sam ostatnio przyznał, pisze o władzy, o jej mechanice i sposobach, w jaki demoralizuje ona rządzących. Ned musiał zginąć, Sansie musiało się oberwać. Nie ze względów upodobań pisarza do katowania postaci, ale dlatego, że przerabia on mit w celu ukazania realizmu i mechaniki władzy w wiekach średnich.

      Reply
    • 28 października 2017 at 16:16
      Permalink

      Myślę, że chodziło tutaj nie tyle o jakiś posunięty do granic absurdu honor, ile o fakt, iż Ned bardzo chciał, żeby sprawa zakończyła się tylko ucieczką Cersei i jej dzieci. W serialu nie jest to zbyt dobrze pokazane, jednak z książki jasno wynika, iż Stark miał niespokojne sumienie z powodu wydarzeń z czasów rebelii. Zapewne obwiniał się o śmierć małych Targaryenów i nie chciał, aby sytuacja się powtórzyła. To nie tyle głupota, ile chęć zapewnienia sobie jako takiego komfortu psychicznego. Nie docenił determinacji Cersei, która wolałaby poświęcić siebie i dzieci niż swoją pozycję (później, przed Stannisem, też nie uciekała).

      Reply
      • 28 października 2017 at 21:23
        Permalink

        Z tego co pamiętam nie tyle Ned obwiniał się o śmierć małych Targaryenów, co wzburzył go sam mord na zlecenie Lannisterów oraz reakcja na to Roberta. Przecież wtedy właśnie doszło między nimi do kłótni i rozłamu, a które to relacje został naprawione przez wspólne przeżywanie tragedii – śmierć Lyanny.

        Reply
  • 28 października 2017 at 17:24
    Permalink

    6. Frodo był ojcem, a nie synem Drogo.

    Reply
    • 28 października 2017 at 18:02
      Permalink

      Chyba jednak się mylisz, o ile dobrze pamiętam to Frodo nie miał dzieci, w odróżnieniu do Sama.

      Reply
      • 30 października 2017 at 13:40
        Permalink

        W sumie kolejny ciekawy przykład inspiracji Tolkienem. Ukochana Sama z LotR miała na imię Różyczka, a Sama z PLiO Goździk, w obydwu przepadkach nazwy kwiatów. A obaj Samowie byli przyjaciółmi głównych bohaterów.

        Reply
  • 28 października 2017 at 21:20
    Permalink

    Ostatnio mi się nasunęło, gdy przypominałem sobie teorię o symbolice pokarmu, że można by zrobić coś podobnego opisując np wygląd postaci – co oznacza (twarz w kształcie serca – co najmniej dwie postacie, wygląd łasicy- wiadomo kto etc), a także odnieś się do symboliki miejsc (np wszystko co związane z Myr). To też niezłe pole do popisu, choć bez wątpienia czasochłonne.

    Reply
    • 28 października 2017 at 21:42
      Permalink

      e tam nuda, są ciekawsze tematy

      Reply
  • 29 października 2017 at 00:21
    Permalink

    Dwa bardzo ważne z punktu widzenia fabuły rozdziały z GoT. Zwłaszcza ten dotyczący wydarzeń z Królewskiej Przystani – od tego momentu wydarzenia wyraźnie zaczynają nabierać tempa.
    Tak btw: na liście osób wspomnianych w rozdziale Neda dwa razy pojawia się Jaime Lannister.

    Swoją drogą przepiękna ta pierwsza grafika z Cersei! Aż trudno oderwać wzrok 🙂 Gdyby tak właśnie wyglądała serialowa królowa to chyba zacząłbym się dziwić Robertowi, że wolał zamiast niej Lyannę 😉

    Reply
  • 29 października 2017 at 11:25
    Permalink

    tak w ogóle to robert kiedykolwiek sie spotkal z lyanna?

    Reply
    • 29 października 2017 at 19:25
      Permalink

      Na turnieju w Harrenhall na przykład

      Reply
  • 30 października 2017 at 18:59
    Permalink

    Dziwię się, że nie wspomnieliście o najbardziej tajemniczych słowach z rozdziału 45:

    ” Popełniłeś błąd.
    – Popełniłem ich więcej, niż potrafisz sobie wyobrazić – odrzekł Ned – lecz z pewnością nie wtedy.”

    Kiedy Eddard popełnił tyle błędów i na czym one polegały? Z tych słów można się domyślić, że chodziło o dość poważne rzeczy.

    Reply
    • 30 października 2017 at 20:42
      Permalink

      Dzięki Drazenko 😀

      W sumie to nic mnie nie tłumaczy, ślepota, skleroza, gruźlica i zmęczenie materiału to nie wymówka 😉

      Jak zauważacie coś kochani, to dawajcie proszę znać 🙂

      Reply
    • 31 października 2017 at 13:53
      Permalink

      Co do tych błędów to przypuszczam że m.i. cała ta wyprawa do Wieży Radości powinna mieć inny przebieg. Ned do niej wybrał garstkę dość przeciętnych wojowników(być może na Północy świetnych ale to nie był nikt dorównujący sławą w walce Spiżowemu Yohnowi, Lynowi Corbrayowi czy Jasonowi Mallisterowi, śmiem twierdzić także że Jorah już wtedy był całkiem niezłym wojownikiem, Umberowie również byli nimi), których łączyła jedna rzecz – byli ludźmi znanymi przez Lyanne i Brandona(może z wyjątkiem Theo Wulla), do tego byli bez wątpienia lojalni Starkom. Pewnie Eddard dostał informację że siostrę strzeże co najwyżej jeden strażnik królewski a info było zapewne bardzo ogólnikowe. Sprawa z Asharą też jest podejrzana, Ned jak na sprawcę takiej katastrofy rodzinnej jest przez młodego Dayne’a za dobrze wspominany(tzn ciotka przekazała mu wersję bardzo hmm neutralną). Tam gra mogła toczyć się o coś więcej np. spór o dziedziczenie Starfall.

      Reply
  • 1 listopada 2017 at 01:52
    Permalink

    no nie ma wymienionego głównego błędu w tłumaczeniu – rumaka króry _przemierzy_ świat 😉

    Reply
  • 3 listopada 2017 at 00:34
    Permalink

    W nawiązaniu do rozdziału Eddard XI (Czego się dowiedzieliśmy? pkt.3):
    Żelazny Tron wykuwano nie 55 (jak błędnie podaje polska wersja) a 59 dni:
    “The songs said it had taken a thousand blades to make it, heated white-hot in the furnace breath of Balerion the Black Dread. The hammering had taken fifty-nine days.”

    Reply
    • 3 listopada 2017 at 16:18
      Permalink

      Dzięki za wychwycenie 🙂

      Reply

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

 pozostało znaków